Aynı şeyi mi düşlüyoruz hepimiz bilemem. Bir “Cevahir” gelsin ve bizi alıp götürsün sıkıntılardan... Sıkıntılardan, hayat koşturmasından, kafa karışıklıklarından... O Cevahir ki, beklediğimiz, özlediğimiz, biraz iyimser bir düşünce de olsa hayatımızı değiştirecek, bize bambaşka bir dünya için yepyeni bir kapı açacak olan Cevahir.
* * *
Her sabah aynı cafede oturuyoruz kızlarla. Aynı insanlar etrafımızda. Aynı garson getiriyor kepekli poğaçamızı ve konuştuğumuz şey hep aynı: Cevahir!
Cevahir kim? O bir kahraman. ATV de yeni başlayan Gözyaşı Çetesi dizisinin, iyi kalpli kötü adamı. Zaten son zamanlarda hayatın getirdikleri yüzünden kötü olmuş, aslında özünde nasıl da iyi adamlarla karşılaşıyoruz televizyonlarda.
İnsanın kabadayıya aşık olası, mafya babasına tutulası geliyor!
Hele şöyle bir hamlede tutup kızı bileğinden, “Gitme!” dedi mi, su olup akıyoruz yerlerde.
Aramızda parola ettik bu cümleyi biz. Bunaldığımız an ya telefon açıyoruz birbirimize ya da ilk gördüğümüz kişiye haykırıyoruz: “Cehavir, götür beni buradan!”
* * *
Gelse o Cevahir, sığınsak diyoruz kanatlarının altına. Oysa ayaklarımız öyle de sağlam basıyor ki yere. Kendi paramızı kazanıyor, kendi paramızı harcıyoruz. Nerede bulunup, nerelere gideceğimize karar veren tek merci var: Keyfimiz! Hayatlarımız var, pek çok insanın arayıp da bulamadığı cinsten. Bir elimiz yağda, öteki balda diyeceğim neredeyse.
Buna rağmen içimizden gizli gizli bir ses sığınak arıyor sanki.
Mesela gitsek diyoruz bir şöyle gözlerden ırak bir yere. Cevahir sucuk ekmek pişirse mehtaba karşı. Dalından koparsak çiçeği burnunda salatalıkları, mis gibi koksa domatesler. Prensesler gibi uzatıp ayaklarımızı (ki prensesler aslında ayaklarını uzatmazlar ya, neyse) üstümüze titrenmesinin keyfini yaşasak.
Radyodan içli nağmeler çalınsa kulağımıza. Bir kafamızı çevirsek tabak gibi ay, bir kafamızı çevirsek aslan gibi Cevahir.
Ve tadını çıkarsak bize dikilen gözlerin. Kanımıza işlese “Aşk bakılacak kadar güzel bir şeydir.” durumu.
Kime diyorum? Cehavir! Cevahir! Cevahiiiiiiirrrrrrr!
Küpe
Ümit kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü işkenceyi uzatır! (Kaynak: Cevahir)
0 yorum yazılmıştır